Club | Bierbabbel | Allerlei | Fotogalerij
Volgende Laatste
Er zitten vrouwelijke hormonen in Duvel
Geschreven op 30-11-2010 18:14:00 door De Borger Eddy
BELANGRIJKE WAARSCHUWING VOOR DE ECHTE MANNEN ONDER ONS..........

Er zitten vrouwelijke hormonen in Duvel !!!

Gisteren zat ik met een paar maten na een vergadering wat te filosoferen. Op een gegeven moment zei er iemand dat hij ergens gelezen had dat bier veel vrouwelijke hormonen bevat.
Nadat we er eerst eens flink om hadden gelachen, besloten wij toch dat we deze stelling maar eens proefondervindelijk aan de werkelijkheid moesten toetsen.
Vervolgens hebben we, uitsluitend en puur in het belang van de wetenschap natuurlijk, allen een stuk of 10 Duvels gedronken.
Aan het eind van het experiment hadden we effectief bewezen dat bier vol vrouwelijke hormonen zit :

1. We waren allemaal dikker geworden

2. We hebben veel gepraat, zonder inhoudelijk iets te
    zeggen.

3. We konden niet meer fatsoenlijk autorijden, laat staan
    parkeren.

4. We konden in de verste verte niet meer logisch 
    denken.

5. We konden onmogelijk toegeven dat we ongelijk
    hadden, zelfs wanneer dat overduidelijk het geval was.

6. Ieder van ons dacht dat "zij" het middelpunt was van
    het universum.

7. We hadden hoofdpijn en totaal geen zin meer in sex.

8. Onze emoties waren niet of nauwelijks beheersbaar.

9. We liepen voortdurend hand in hand of arm in arm,
    ter ondersteuning van elkaar.

10. We moesten om het kwartier naar het toilet,
      en vaak allen tegelijk.


In het belang van de wetenschap testen we volgende week of Leffe hetzelfde effect heeft !
 


BIEKEN : Honingbier, Koningsbier ?
Geschreven op 28-08-2010 16:05:12 door De Borger Eddy
BIEKEN:

De enige brouwerij van het Waasland ligt in de kern van het mooie dorp Belsele. " Bieken " is het meest succesvolle bier van de huisbrouwerij Boelens, die opzettelijk klein en bescheiden blijft.
Deze brouwerij heeft met " Bieken " een honingbier in huis dat op heel wat sympathie kan rekenen.
Tussen 1975 en 1980 nam Kris, een jonge en gedreven brouwer de bierhandel over van zijn vader.
Aanvankelijk was ook hij enkel bierhandelaar, maar hij wou meer weten over het fenomeen bier en vooral dan over de minder gekende soorten.

Met die vergaarde kennis wou hij naar het grote publiek en dat zorgde ervoor dat " Bieken " voor de eerste maal gebrouwen werd tijdens een " ambachtelijk week-end " in augustus 1993. Het werd gebrouwen uit nostalgie naar de Biekens uit Sint-Niklaas.

Annick Sneyers, de echtgenote van Kris, is de dochter van de zaakvoerder van Biekens, ooit een bekende peperkoek fabriek uit Sint-Niklaas. Vandaar het idee om met dit honingbier te starten.

Naast enkele gelegenheidsbieren, kwamen daar later ook nog bijvoorbeeld Wase Wolf, Heerenbier, Pa-Gijs, Balzello, pompoenenbier e.a. bij.
Boelens blijft een brouwerij die zijn plafond ziet, want opboksen tegen de grote broers blijft financieel moeilijk, zoniet onmogelijk.

Bier:

Alcohol; 8,5% vol.alc.
Gisting; bovengistend, nagisting in de fles.
Schuim; goede, compacte schuimkraag, romig van
             structuur, zeer stabiel.
Smaak; bittere nasmaak, niet echt zoet of stroperig,
             bijna romig en zacht karakter.


Voor het recept - Kalkoenfilet met kalfsgehakt en Bieken verwijzen wij U naar de bierbabbel.                    


Verdwenen brouwerijen
Geschreven op 15-08-2010 12:45:14 door De Borger Eddy
Brouwerij SCALDIS - Hingene

De brouwerij werd gesticht in 1885 door Dhr. Cesar Van Kerckhoven, overleden in 1928.
de eerste bieren die brouwerij Scaldis brouwde waren bieren van hoge gisting, enige mogelijkheid in die tijd.
De brouwerij was van begin af uitgerust met een horizontale stoomketel en een stoommachine Bollinckx van 75 Pk., van Belgisch fabrikaat.
De gekozen plaats in Hingene waar, de brouwerij werd gebouwd, was niet aan het toeval onderworpen.
Het was de bedoeling van de stichter ( toen 38 jaar ) de brouwerij op te richten daar waar het beste bronwater te vinden was.

Na 1914-1918 nl., 1921 neemt Willem Van kerckhoven het initiatief met het lage gistings systeem te starten.
Willem was reeds een gediplomeerd brouwerij-ingenieur van voor 1914.
Het lage gistings procedé was toen nog nieuw in België.
Brouwerij Scaldis was de tweede brouwerij in de provincie Antwerpen om dit systeem in te voeren.
De eerste brouwerij was Bavaro-Belge te Antwerpen.
Het lage gistings procedé omvat; nieuwe brouw-
methodes met mout stammende van zomergerst, gebruik van Duitse en Tsjechische hopsoorten, lage gist
( gist die op de bodem van de kuipen afzet en aan lage temperatuur moet giste; tussen 6 en 10°C. ), de installatie van een compressie koelmachine met verdampers en condensoren enz... de installatie van nieuwe geisoleerde gistings- en lageringskelders, van bierfilters, van filtermassawasmachine, luchtcompressoren enz .... Eén voor die tijd zware investering.
Het eerste lage gistingsbier was een Bock van 3,5%, die onmiddellijk veel bijval kende.
De gist kwam toen uit Nederland (brouwerij Oranjeboom)

In 1923 komt een nieuw bier op de markt, natuurlijk van lage gisting; zijn naam REX.
Hoge densiteit; 5% , goudkleurig, 3 maanden nagisting aan 0°C., fijn maar goed gehopt.
Het succes van dit biertype was zeer groot, niet alleen in Klein-Brabant maar ook in Antwerpen ( waar de brouwerij reeds ingeburgerd was van voor 1914 ).
Op de Antwerpse tentoonstelling van 1935 debiteerden twee cafés uitsluitend Rexbier. In Antwerpen werd Rex in meer dan 300 cafés en restaurants geleverd dit tot 1940
Aantal vrachtwagens in die tijd; een tiental.
De storting van de brouwerij bedroeg rond de jaren 1935-1940 1.000.000 Kg. mout en rijst.
De mout werd uit Tsjechoslovakije ingevoerd ( mouterij Milchpliser & Katcher, Ivanivice na Hanné tegen Brno ) er werd ook mout geleverd door mouterij Roelants uit Bornem ( mout uit Tsjechische en Poolse gerst ).
De hop uit Tsjechoslovakije en Duitsland.

Gedurende de periode 1935-1936 werd door Dhr. Willem Van kerckhoven de nieuwe machinekamer opgericht, een moderne stoommachine V.D.K. (Gent) van 250 Pk. rechtstreeks gekoppeld aan een Phoenix (Gent) ammoniak-compressor van 230.000 frigoriën.
Het vliegwiel van de stoommachine bediende via riem-
aandrijving een alternator van 88 Kw. (119,68 Pk)
Door deze installatie produceerde de brouwerij haar eigen elektrische stroom. De afgewerkte stoom van de stoommachine werd aangewend voor het opwarmen en koken van de maischer en worter in de brouwzaal.
Deze moderne brouwzaal nog voor 1930 gebouwd bestond uit drie roodkoperen brouwketels.
De afgewerkte stoom diende ook nog voor het produceren van het nodige warm water in de brouwzaal en andere afdelingen.

In 1937 komt de WELTA op de markt; een luxebier van 5,5%, ook goudkleurig, van het Dortmunder type, alhoewel iets bleker dan het Rexbier. De Welta was uitsluitend met uitgelezen Tsjechische hopsoorten gehopt. De zeer fijne edele smaak van dit bier overtrof sommige Duitse en Deense bieren van die tijd.

Na de tweede wereldoorlog; herneming van de fabricage van de bestaande bieren, o.l.v. de heer Cesar Van Kerckhoven, ingenieur in de gistingsbedrijven ( die reeds gedurende de zeer moeilijke oorlogsjaren voor het brouwen va, lichte densiteitsbieren verantwoordelijk was). Een lastige job na de 2e. wereldoorlog was wel het selecteren van de gist. tot in 1944 voerden zij gist in uit Leipzig ( brouwerij Lutzchena), maar na de oorlog was dit uitgesloten.
Na vele proefnemingen mat Reingistcultuur ( uit Luxemburg ) viel tenslotte hun keuze op een gistsoort van de brouwerij Feldschlösschen te Rheinfelden vanuit Zwitserland, een brouwerij die ze bezocht hadden en het beste bier brouwde in Zwitserland.
Deze vlokkende gist , alhoewel lager van vergistings-
graad dan die van brouwerij Lutzchena had de eigenschap zich geleidelijk aan te passen aan hun worter.
Het hoofdprobleem was opgelost.

Gedurende de winter van 1946 begon er een merkwaardige gebeurtenis. Engelse militaire vrachtwagens komende uit Hannover, Hamburg en Berlijn arriveerden te Hingene met als opdracht de
" bevoorrading van Rex bier).
De vrachtwagens waren vol geladen met metallieke fusten van verwoeste of zwaar gehavende brouwerijen.
Na overleg en akkoord vertrokken ze terug naar Duitsland met een volle lading Rex bier.
Engelse vrachtwagens verschenen regelmatig in de brouwerij gedurende een tijdspanne van ongeveer 2 jaar.
Zo begon brouwerij Scaldis bier naar West-Duitsland te exporteren. De vraag werd zelfs zo groot dat zij Rex bier in roestvrije tankwagens van 220 Hl. ( van de Belgische firma Coulier ) naar Berlijn vervoerden.
Maar de binnenlandse consumptie bleef aanhoudend dalen, dit was een algemeen verschijnsel geworden in gans België.
Het bierverbruik verminderde overal aanzienlijk. Dus uitkijken naar nieuw cliënteel, maar andere brouwerijen probeerden dit natuurlijk ook.

Onder leiding van Omer en Arnold Van kerckhoven werd er duchtig in Oost- en West Vlaanderen geprospecteerd en wel met succes, maar het nodige kapitaal tot verder uitbreiding liep zo hoog op, dat zij zich hoefden te beperken.
Als enerzijds het bierverbruik globaal verminderde, verhoogde anderzijds het verbruik van limonades, andere soft drinks en mineraal water.
De jongere generatie ging de weg op naar alcoholvrije dranken. Een ander paradoxaal verschijnsel was de stijgende vraag naar bieren van hoge gisting.
Ten einde daarop in te gaan werd in 1955 besloten een bier van hoge gisting op punt te stellen. Dus terug in zekere zin, naar de oude tijd.

Het was sedert 1921 geleden dat hier nog een bier van hoge gisting werd vervaardigd; behalve de stout, een specialiteit van de brouwerij van voor 1914, waarvoor er tot in 1940 mout en gist vanuit Dublin, Ierland werd ingevoerd.
Einde 1955 kwam dus het bier van hoge gisting met naam " Oud Brussel " op de markt; bier van 5%, amber-
kleurig, meet een vast schuim en gekorseerd van smaak.
Het werd een meevaller in Antwerpen en Brussel.
Ten einde het palet van hoge gistings bieren aan te vullen fabriceerden zij verdenreen pale-ale en een Christmas, allebei van 6%. Een ander na-oorlogse trend was de toeneming van bier op flessen ten nadele van het vatenbier.
de brouwerij richtte wel een voorlopige flesserij in gedurende de 2e. W.O. ; het was een half-automatische groep van eerder klein formaat. De beslissing om een nieuwe bottelarij te bouwen werd in 1951 genomen.
Zonder het veto van 2 directieleden zou de nieuwe flesserij reeds in 1946 opgericht zijn geweest, dus 4 a 5 jaar te laat en dit is veel.
De nieuwe groep Baele, volledig automatisch, was vanaf februari 1952, in volle bedrijf. Deze nieuwbouw van groot formaat vergde veel kapitaal: acht verticale tanks voor gefilterd bier, nieuwe kieselguhr en platenfilter, volautomatische spoel- en aftrek- en kroontopmachine,automatische etiketteermachine , transportbanden van alle aard, laboratorium voor flessenbier, nieuwe transformator, koelinrichting enz ...
Zulke miljoenen investering kon niet verwezenlijkt worden zonder een lening aan te gaan.
de jaren na 1958 onderging de Belgische brouwerijwereld een zware crisis waarvan de gevolgen nog steeds voortduren.
De concurrentie  verscherpte met de dag. Ondernemingen van middelgroot formaat zoals Scaldis, waren gedwongen leningen en ristorno's toe te staan zoals de grootindustrie.
Het was steeds maar investeren zowel binnen het bedrijf als er buiten. Inmiddels exporteerden zij het Rex bier op flessen naar West Duitsland, maar om rendabel  te worden hoefde deze uitvoer minstens te verdubbelen.
Ten einde dit doel te bereiken werd een verkoopbureau in München-Gladbach  opgericht.
Dit betekende weer investeren, personeel en organisatie.
De heren Karel Van Kerhoven, dokter in de rechten, presteerde dit door dag en nacht teer aan te werken samen met Arnold van Kerkhoven.

Door het faillissement van een belangrijke en onafhankelijke Duitse depot stond hun bilan vanaf 1960 in de rode cijfers.
Maar vanaf 1959 vertoonde hun bilan toch ook reeds negatieve cijfers wegens de alom heersende onder consumptie op de Belgische markt.
Vele kleine en middelgrote brouwerijen werden het slachtoffer van deze toestand en waren genoodzaakt hun poorten te sluiten.
Hieronder een klein beeld van deze ontreddering in de brouwerij wereld in die tijd.
                 
                      1937 : 1223 actieve brouwerijen
                      1953 :   580     "            "
                      1958 :   464     "            "
                      1965 :   315     "            "
                      1970 :   241     "            "
                      1971 :   201     "            "

Stilaan beginnen allen de werkelijke situatie in te zien.
Het was de grote verdienste van de heer Karel Van Kerckhoven deze toestand objectief te bekijken en maatregelen te treffen teneinde erger te voorkomen nu dat alles nog gaaf was. Met dit doel begon in 1962 een onderhandeling met brouwerij Artois uit Leuven.

Zij waren stellig niet genoodzaakt het bedrijf stop te zetten, maar het was voorzichtig, zinvol en redelijk tot besprekingen over te gaan en aan een eventuele overname te gaan denken.
Beter te vroeg dan te laat.
De onderhandelingen duurden verscheidene maanden.
Zij koesterden de hoop de activiteit van de brouwerij te kunnen handhaven dank zij de export naar Duitsland.
Deze export zou met de bijstand van Artois minstens verdubbelen daar zij zelf naar West Duitsland exporteerde en hun de totaliteit van haar export zou afstaan; m.a.w. Scaldis zou voor rekening van Artois blijven verder brouwen; dit scheen een goede oplossing.
Tussen haakjes, brouwerij Artois exporteerde toen minder naar West Duitsland dan Scaldis en dank zij de kwaliteit van Rex bier was het voor hen gunstig hierop in te gaan.
Maar er ontstond een knelpunt van belang, tenminste in de ogen van Artois; brouwerij Scaldis was niet in het bezit van het minste contract met West Duitse depots.
Wel bestond er een notarieel toelatingscontract voor de uitzet in West Duitsland ( opgemaakt op naam van Scaldis bier import te München-Gladbach, fiscaal o.a.noodzakelijk).
Maar handelscontracten met Duitse cliënteel bestonden nog niet, m.a.w. dit cliënteel was volledig vrij onze bieren aan te kopen of niet, dus geen enkele garantie.
Deze garantie achtte Artois absoluut noodzakelijk, brouwerij Scaldis echter was van mening dat dergelijke verbintenissen na lange termijn noodzakelijk waren.
Uiteindelijk werd er dan een akkoord bereikt in april 1962, akkoord van integrale overname door brouwerij Artois.
Scaldis zou nog tot juni 1962 verder fabriceren met het voltallig personeel. Op 15 juni 1962 werd het laatste Rex bier gebrouwen.
Vanaf september '62 werden de resterende Rex bieren naar de lagerkelders van Artois met tankwagens vervoerd om aldaar gemengd te worden met de Stella.
Zo eindigde eervol maar toch pijnlijk de geschiedenis van deze bekende brouwerij die gedurende haar bestaan van 77 jaar geprezen werd voor de hoogstaande kwaliteit van haar produkten.

Totaal aantal berichten: 5